Τρίτη, 5 Απριλίου 2016

ΑΠΕΞΑΡΤΗΜΕΝΑ.

Για την Σ.



Για σένα που έφυγες τόσο νωρίς -
και δεν σ'αναζήτησε κανείς !
Για σένα αγγελική μορφή -
που όλοι σε ζήλεψαν από μικρή !
Για σένα που μόνη περιπλανιόσουν -
και μού'λεγες πως θα ξεχνιόσουν !
Για σένα που μού'δειξες,
πώς σβήνει μια ζωή -
Για σένανε θα γράφω,
σ'ανύποπτη στιγμή !
Για σένα που τά 'βλεπες απλά
και πίστευες στα λόγια -
Για σένα δεν υπάρχουν πια -
άλλα ευχολόγια !
Για σένα που δεν αντιδρούσες -
και μια στάση ταπεινή κρατούσες,
ήσουνα ''γι αυτούς'' το τέλειο θύμα -
θυμάμαι που μονολογούσες,
'για τον άνθρωπο...Τί κρίμα ?'
Για σένα λέξη ειρωνική,
ήταν η 'αγιοσύνη' -
και φερόσουνα σε όλους,
με περίσσεια καλοσύνη !
Για σένα άκουγα συχνά -
όχι με λόγια καθαρά,
μόνο να σε υποτιμούνε -
κι από ανθρώπους , που ποτέ ,
δεν σε είχαν δούνε !
Για σένα που ποτέ δεν θα ξεχάσω -
πολλά μηνύματα θέλω να περάσω !
<< Ποτέ κανένας μην βρεθεί-
να πει την ζωή,
πως την έχει βαρεθεί!>>
<<Την ανάγκη για φιλία -
να νιώθουνε αδυναμία !>>
Για σένα που η θύμιση,
καλά κρατεί -
συντροφιά η ανάμνησή σου,
σε όλη την ζωή ! ! !


ΕΤΩΝ 20

Στο Νεπάλ πρωτάκουσες την διδαχή -
να μην βλέπεις ποτέ ανατολή !
Μα είσαι φύση διαφορετική -
κι ασυνήθιστα ρομαντική !
Εισάγεις πρώτα τα αισθήματα -
ανώφελα τα προκατειλημμένα επιχειρήματα !
Αρνείσαι την δαπανηρή πλευρά -
υπάρχεις μόνο για τα τωρινά !
Την επιφάνεια τελείως αγνοείς -
σε μια υπόγεια στοά -
ακόμη κατοικείς !
''Στα προβλήματα των δυνατών'' -
γελάς στο πλάι των Θεών !


Για τον Τ.

Δεν γνώρισες παιδική ζωή,
εσύ μικρή ψυχή !
Ήσουν δεν ήσουνα οκτώ,
και σε αφήσαν μοναχό !
Την φρίκη και την αηδία,
την γνώρισες στα καφενεία !
Ήταν θυμάμαι Κυριακή,
που μού'πες για κείνη την σκηνή !
Έτσι αρχίσαν όλα-
ανήθικοι γέροι-
σου προσφέραν 'κόλα'!
Χαμένος μες στην ίδια σου την φύση,
ξεκίνησες και το χασίσι !
Τ'ανελέητα χαμένα κορμιά,
το ξέραν τώρα πια....
θα ήσουν το πιόνι τους παντοτινά !
Στα δέκα χρόνια σου πού να βρεις λεφτά,
για πιο σκληρά ναρκωτικά !
Το παιχνίδι χοντραίνει με την 'κόκα',
κι οι άρρωστοι σε παίρνουν πρώτα !
Η μια εξάρτηση -διαδέχεται την άλλη,
και μέσα σου γίνεται,
η πιό μεγάλη πάλη !
Στα δεκαπέντε σου δίνουν ηρωίνη,
και νιώθεις την ζωή ,
πλέον να σ'αφήνει !
Τώρα πια , σε φέρανε στα μέτρα τους, κανονικά !
''Το όπλο που σου δίνουμε θα σου χρειαστεί,
ο κόσμος θα τα 'παίξει' , με μια σου απειλή !
Το χρήμα θα σε σώσει απ'την καταστροφή !''
Η στέρηση ήταν φοβερή,
αλλά να σκοτώσεις-δεν σκέφτηκες,
ούτε μια στιγμή !
Κι όταν μού'δειξες τα χέρια,
τρυπημένα - σαπισμένα,
με χαμόγελο πικρό-
μού'πες 'ΦΕΥΓΩ ΑΠΟ ΔΩ' !
Δεν ξανάδα την μορφή σου !
Εικοσι χρονώ θαρρώ -
μίλησες με τον ΧΡΙΣΤΟ ! ! !




Πώς να μην αισθανθείς οδύνη-θλίψη και οργή,
σαν σβήνει τόσο νέα η ζωή !
Καμμία τιμωρία δεν είναι αρκετή -
για τον 'έμπορο' που πουλάει την σκόνη την λευκή !
Κανένας οίκτος για την εξουσία την τυφλή ,
που κλείνει τα κέντρα απεξάρτησης,
εν μια νυκτί !
Καμμιά δικαιολογία - στην αμέτοχη κοινωνία !
Δεν μπορείς να ησυχάσεις με την φράση...
'καλά να πάθει !Από τα ναρκωτικά τί ήθελε να μάθει;'
Τα ναρκωτικά είναι παντού !
Κοινωνία κι εξουσία ''είν'αλλού!''
Όταν ο θάνατος ανοίξει τα φτερά-
τότε ΟΛΑ είναι περιττά !

ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ-
ΜΗΝ ΓΙΝΕΙΣ ΘΥΜΑ , ΤΟΥ ΚΤΗΝΟΥΣ-
ΠΟΥ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΣΚΟΡΠΑ !


Tα ανοιξιάτικα.






'' Άνοιξε άνοιξη να μπω,
κι ότι πιο όμορφο θε ν'ακούσεις,
θα σου πω ! ''


'' Σαν την Απριλιάτικη,ανθισμένη γη,
μοιάζει του έρωτα το πάθος,που διαρκεί !''

( επηρεασμένος από τον γερο-Σταντάλ '' περί έρωτος '' ,
   που ξανά-διαβάζω )




Σ'αγαπώ ! Έτσι απλά-τόσο αγνά !

Τίποτα δεν περιμένω,
τίποτα δεν προσδοκώ !
Στην άνοιξη μόνιμα μένω,
αφού μπορώ να σ'αγαπώ ! 





Σ'αγαπώ !

Σοκάκι ήρεμο
 η αγκαλιά σου !
Λουλούδια γέμιζα,
κάθε μέρα την καρδιά σου !
Χέρια δροσερά το καλοκαίρι,
ένιωθα την αίσθηση,
κάθε μεσημέρι !
Αθώο βλέμμα μικρού κοριτσιού,
με ένα χαμόγελο,
που δεν είδα αλλού ,
σ'αγάπησα και σ'αγαπώ !








Σ ' αγαπώ !

Σαν το λουλούδι 
που κάθε πρωί κοιτώ,
έτσι απλά
 σ'αγαπώ !
Νιώθω πλούσιος
κι ας με λεν φτωχό,
έτσι απλά
σ'αγαπώ  !
Στις στιγμές
που μένω μόνος και πονώ
έτσι απλά
 σ'αγαπώ !
Νιώθω την ανάσα σου
τον στεναγμό
κι έτσι απλά
 σ'αγαπώ !
Παντού και πάντα
σε αναζητώ
επειδή απλά
 σ'αγαπώ ! 


Ομορφιά ! 


Κάθε πρωί για την δουλειά


περνάμε απ'την εξοχή


και βλέπουμε ομορφιά !


Μαργαρίτες-παπαρούνες ανθισμένες


η ζωή μας προσκαλεί


σε μέρες ανοιξιάτικες ευτυχισμένες !


Θα μείνουμε στα μόνιμα στραβά


ή


θ'αναζητήσουμε στην φύση την χαρά ;

'' Όμορφη μικρή κοντέσα ''



Μες στη δίνη των νέων μέτρων/
μες στο ψέμα δύο Πέτρων/
βγήκα έξω να ξεσκάσω/
και εσένα να ξεχάσω ! /

Δεν ταιριάζουνε σε μένα/
μέτρα και σταθμά/
είναι όλα αγαπημένα/
σαν σε έχω αγκαλιά ! (δις)/

Δεν γουστάρω αλητεία/
μήτε τον εγωισμό/
θέλω μόνο ηρεμία/
αλανιάρικο μωρό !/


Δεν ταιριάζουνε σε μένα/
μέτρα και σταθμά/
είναι όλα αγαπημένα/
σαν σε έχω αγκαλιά ! (δις)/


Μες στο γέλιο το ζεστό/
μόνιμα θε να χαθώ/
όμορφη μικρή κοντέσα/
πού'χεις χάρη -μα και μπέσα ! /



Δεν ταιριάζουνε σε μένα/
μέτρα και σταθμά/
είναι όλα αγαπημένα/
σαν σε έχω αγκαλιά ! (δις)/